Krukken van Rianne de Vries liggen al weer aan de kant (LC.nl)


Na haar enkelbreuk is Rianne de Vries alweer volop in training om toch te kunnen vlammen de Olympische Spelen.

FOTO NIELS WESTRA

Een dag na de breuk zat Akkrumse weer
op de spinfiets

JOHAN STOBBE

De vaderlandse shorttracktoppers rijden dit weekeinde in Thialf hun eerste wedstrijd van het olympische seizoen. Rianne de Vries kijkt noodgedwongen vanaf de zijkant toe. De Akkrumse herstelt van een beenbreuk. ,,Mar ik wol hjir in moai ferhaal fan meitsje.”Het kleurrijke lijnenspel op het rechteronderbeen van shorttrackster Rianne de Vries is indrukwekkend. Het tafereel van roze en blauw zou niet misstaan in een museum voor moderne kunst. De lijnen van tape zijn noodzakelijk om de enkel enige ondersteuning te bieden. Zeven weken terug brak het gewricht bij een val tijdens de training. ,,In beroerde timing”, zegt De Vries. De voorbereiding op de Olympische Spelen was net begonnen.

Wie verwacht een zielig meisje aan te treffen, komt echter bedrogen uit. In de knusse huiskamer van de boerderij tussen Akkrum en Aldeboarn, die De Vries met haar vriend en collega shorttracker Daan Breeuwsma bewoont, maakt de kanshebster op olympisch eremetaal een montere indruk. ,,As it no bard wie, hie ik de Spelen ferjitte kinnen”, zegt ze. ,,Mar no meitsje ik noch in goeie kâns om se te heljen.”

Op een eetkamerstoel liggen een paar bronzen krukken. Ze zijn alweer even buiten gebruik. ,,Dy binne fan Daan’’, zegt ze. ,,We brûke se om de beurt.”

Daan Breeuwsma lacht. Hij is de kamer in komen lopen en heeft de opmerking gehoord. ,,Kloppet”, zegt hij. ,,Takom jier lit ik myn oare knibbel ek opereare.” In het seizoen 2015-2016 liet Breeuwsma een scherpe rand bijvijlen, die continu langs een pees in zijn linkerknie schaafde. ,,Dat is my sa goed befallen dat ik myn oare knibbel ek dwaan lit.” Volgende zomer zijn de krukken weer voor hem.

Ook De Vries liep al eens eerder op de bronzen hulpstokken. Weer een jaar eerder liet zij al een stukje bot weghalen uit haar rechterenkel. Het was een continue irritatiebron. Ook al zo’n preventieve operatie, die goed verliep. Maar waar de voorgaande operaties in huize De Vries/Breeuwsma gepland waren, kwam de laatste onverwacht. En op een heel vervelend moment.

Rianne de Vries knikt. Ja, ze heeft de voorbije weken vaak gedacht: ,,Wêrom moat my dit krekt no oerkomme.” Bij de Winterspelen in Sotsji was ze erbij, als reserve van de relayploeg. De Vries reed geen meter. Vastbesloten om vier jaar later in Pyeongchang alles te rijden, keerde ze terug naar Nederland. Niets liet De Vries aan het toeval over. Ze liet zich zelfs opereren.

Met resultaat. Vorig seizoen viel alles op zijn plek. Eindelijk was daar de zo gewenste internationale doorbraak. Ze werd Europees kampioen op de 500 meter en eindigde op de vierde plaats bij de 1000 meter van het WK. Ineens was Rianne de Vries meer dan een gewaardeerde kracht op de relay. Wie finales rijdt, kan immers ook medailles winnen. ,,En ik fielde foarich jier ek dat it noch net iens super gie.” Er zat nog veel meer in haar lichaam.

De weg naar olympisch goud was ingezet, totdat het zeven weken geleden ineens faliekant misging. Een val op de training had grote gevolgen. ,,Al hie ik dat earst net troch. It ankel die net echt sear en waard net dik. Se ha my de skoech útdien en wat testkes dien. De sportarts sei dat it wol goed like, mar dat we dochs even in foto meitsje litte moasten yn it sikehûs.”

In het ziekenhuis ging de hartslag flink omhoog, toen ze artsen met serieuze gezichten de röntgenfoto’s zag bekijken. De woorden ‘ik zal je naar de gipskamer brengen’ sloegen in als een bom. ,,Ik frege hoe slim it wie en it seach der net goed uit.’’ Toen ze haar moeder en haar vriend in de wachtkamer zag, gingen de sluizen open en liet ze haar tranen de vrije loop.

Een paar uur lang liet ze de gedachte dat ze de Olympische Spelen van februari zou missen, toe in haar lichaam. ,,Mar dat hat allinnich dy dei duorre.” De medische molen draaide al snel op volle toeren. Alle registers gingen open. Op allerlei niveaus overlegden artsen en therapeuten over het revalidatietraject. ,,Dan merkst echt dat it in olympysk seizoen is en dat ik belangryk bin.”

Een operatie in Amsterdam was een optie. ,,Mar de arts dy’t my de earste kear holpen hat, wie mei fakânsje. Hy hat op syn fakânsjeadres wol de foto’s sjoen en mei my oerlein. Echt super om te sjen hoefolle minsken mei my dwaande wienen.” Het sterkte De Vries in de gedachte dat ze de Spelen nog kon halen als ze alles op alles zette.

Een dag later zat ze alweer op de spinfiets. Het rechterbeen op een stoel en met links trappen. Ook haar bovenlichaam bleef ze trainen. ,,In wike letter waard ik opereard en ha ’k noch in dei neat dien, mar fierders ha ’k eltse dei traind.” Rustdagen heeft ze voor haar gevoel niet nodig. ,,Tusken it trainen krij ik rêst genôch.”

Af en toe wil ze ook meer doen dan goed voor haar is. ,,Dan bin ik suver blyn. Ik soe no it leafst even hurddrave. Ik wit wol dat it net om no giet, mar dat ik oer in pear moannen goed wêze moat.” Overhaasten heeft geen zin. De voet koelen en laten rusten is ook training. Maar wat is het moeilijk om daaraan toe te geven.

Gelukkig is er op die momenten haar vriend, die gedecideerd op de rem trapt. ,,Dy idioat wol fierstente rap”, zegt Daan Breeuwsma lachend. ,,Ik ha ek al wat blessueres meimakke en ik wit wol hoe’t it lichem wurket. Kinst better goed herstelle as rap herstelle.” Ook op mentaal vlak is hij haar steun. ,,Ik wit it presys. Aanst giet it efkes minder en begjint se te twifeljen. Mentaal is it noch dreger as fysyk.”

Positief denken. Toen ze het eerste verdriet had verwerkt, richtte De Vries de blik naar voren. ,,It wie fansels in rare breuk en it wie dreech om posityf te tinken. Ik wie gelyk dwaande mei hoe’t ik it helje koe.” Inmiddels is ze ervan overtuigd dat ze het gaat halen. ,,Ik wol in medalje. Seker mei de relayploech is dat goed mooglik.”

Voorlopig staat ze nog aan de kant. Het ijs is nog verboden terrein. Wel heeft ze haar schaatsschoenen inmiddels laten aanpassen. Op de plek waar de plaatjes en schroeven zitten, is de voet wat dikker geworden. Haar collega’s schaatsen dit weekeinde in Thialf de Invitation Cup. De Vries gaat na de krachttraining even kijken bij de eerste internationale ontmoeting. ,,Dat is best dreech, want ik wol ek graach ride.”

Geduld is nu echter belangrijker. Ze weet het. ,,En it giet ek goed, hear. Myn kûtspier wie earst hielendal fuort, mar dy is no wer werom. Ik kin yn in wike it ferskil al sjen.” Ja, de timing blijft waardeloos. Maar er is nog tijd. ,,Ik ha my foarnommen der in moai ferhaal fan te meitsjen.”

Het verhaal van het meisje dat in juli op bronzen krukken liep en een half jaar later olympisch goud wint.

 

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Rianne de Vries breekt enkel tijdens training


Foto: Huub Snoep
Nieuws
17 jul

Een fikse tegenslag voor shorttrackster Rianne de Vries. De Europees kampioene op de 500 meter heeft maandagochtend haar enkel gebroken tijdens een training op het ijs. “Dit is wel echt heel zuur.”
De schaats van de 26-jarige De Vries schoot ineens weg, waardoor ze een valpartij niet meer kon ontlopen. “Het deed eerst veel pijn, maar daarna trok die pijn snel weg. Ik dacht dat het wel meeviel.” Maar na een onderzoek werd al gauw duidelijk dat het niet meeviel. De enkel van De Vries was gebroken. “Een flinke breuk. Het is de vraag of ik geopereerd moet worden of niet. Daar gaan de artsen nog naar kijken.”
Voorlopig kan er ook nog niets gezegd worden over de duur van het herstel. Wel is de Europees kampioene op de 500 meter positief gestemd over haar revalidatie. “Heel zuur dat dit nu gebeurt, maar ik heb een geweldig team om me heen. Iedereen gaat er alles aan doen om mij zo snel mogelijk weer op het ijs te krijgen”, weet De Vries, die de Olympische Spelen nog niet uit haar hoofd heeft gezet. “Het zal minder makkelijk worden dan de rest, maar ik ga er vol voor. De Spelen zijn gewoon nog in zicht!”
De Vries is al een keer geopereerd geweest aan haar enkel en weet wat het is op krukken te lopen. Maar zo’n breuk als deze heeft ze nog nooit eerder gehad. De komende dagen zal haar enkel in ieder geval in het gips zitten. “Dan moet Daan (Breeuwsma, red.) me maar verzorgen”, zegt ze met een kleine glimlach.
Door Rijcko Treep

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Rianne de Vries: ‘Kicken als iedereen voor jou juicht’ (schaatsen.nl)


Foto: Soenar Chamid

Het is aftellen geblazen voor de shorttrackers. Nog één dag en dan begint het KPN ISU WK Shorttrack in Rotterdam. Rianne de Vries kan niet wachten om vrijdagochtend het ijs op te stappen. “Als ik ineens al dat publiek zie, dan denk ik: wauw!”

Vanaf vorig jaar begonnen de kriebels bij De Vries al wat te komen. Toen ze aan het begin van het seizoen een promofilmpje van het WK langs zag komen, wist ze zeker: “Wat zou het gaaf zijn als ik daarheen mag. En ik had ook zoiets van: als ik elke wedstrijd beter word, kan ik er rijden. Dit is toch wat je wil, waar je je hele leven voor traint.”

De 26-jarige De Vries dankte haar uitverkiezing mede aan haar Europese titel op de 500 meter. Voor eigen publiek hoopt ze toch een klein beetje te kunnen genieten. “Ik denk wel dat het dubbel is. Aan de ene kant wil je heel erg genieten, maar aan de andere kant moet je wel gewoon met de wedstrijd bezig zijn. Hoe leuk het ook is, het draait om presteren. Pas als je de rit hebt gewonnen, kun je juichen. Dat zal wel echt kicken zijn, dat iedereen voor mij juicht.”

Schoolkinderen
Het is overigens niet de eerste keer dat De Vries voor eigen publiek schaatst. Zo schaatste ze al drie keer in Dordrecht: twee wereldbekers en één EK. Als ze aan die wedstrijden terugdenkt, krijgt ze weer kippenvel. “Vooral toen ik de eerste keer op het ijs stapte. Al die schoolkinderen die begonnen te gillen, dat ik me afvroeg: zijn die er allemaal voor jou? Dat is zo bijzonder. Ook toen ik in Ahoy voor het eerst op het ijs stapte, dacht ik: holy shit.”

Voorheen glunderde ze als het WK in China werd gehouden, tegenwoordig is dat wel anders. De Vries merkt aan al haar collega’s dat een groot toernooi in Nederland iets speciaals met zich meebrengt. “Elke keer weer is het hier een feestje, het is zo groot allemaal. Vroeger vond ik het geweldig om naar China te mogen, daar zijn veel mooie plaatsen. Maar nu wil ik het liefst elk jaar wel een WK in Nederland.”

Terughoudend
Aan alles merkt de Europees kampioene op de 500 meter dat het WK op losbarsten staat. “Eerst zie je alleen de hal, nu zie je de lichten en hoor je muziek. Dat is wel echt gaaf.” Of ze daarvan onder de indruk gaat raken? Ze denkt van niet. “Ik zal misschien even om me heen kijken, maar vervolgens concentreer ik me op mijn rit. Ik denk wel dat al dat publiek me extra energie gaat geven.”

Al die aandacht die er de laatste tijd is voor het shorttrack vindt ze een gevolg van de goede prestaties van de gehele Nederlandse ploeg. Maar zelf hoeft De Vries niet zo nodig in de spotlights te staan. Daar is ze het type persoon niet voor. “Ik ben altijd een beetje terughoudend. Maar dat er nu zoveel mensen voor ons zijn, vind ik wel heel bijzonder.”

Omslagpunt
Daar heeft ze natuurlijk zelf ook aan bijgedragen. Naast haar Europese titel die ze won in Turijn, won De Vries ook twee zilveren medailles bij de wereldbekers in Dresden (1500 meter) en Minsk (1000 meter). “Soms ben ik alweer vergeten dat ik Europees kampioene ben”, zegt De Vries lachend. “Niemand verwachtte toen dat ik goud zou winnen of dat ik überhaupt een medaille zou halen. Ik kreeg heel veel reacties daarna. Ja, dat is tot nu het mooiste wat ik heb bereikt.”

Voor vele mensen kwam die gouden medaille uit de lucht vallen. Ook voor haar zelf was het een verrassing, al wist ze dat ze voor de medailles kon gaan als ze het niveau van Zuid-Korea vast kon houden. “Bij de wereldbeker in Gangneung stond ik voor de tweede keer in mijn carrière in een A-finale. Vanaf toen begon ik te geloven dat ik best wel goed kan schaatsen, dat ik veel meer kan dan ik denk. Gek hé? Ik moest gewoon iets positiever zijn, haha!”

Zuid-Korea is het omkeerpunt geweest, zegt De Vries, die daarvoor weinig zelfvertrouwen kende. “Ik presteerde niet echt, haalde niet hele goede resultaten. Maar als dan de prestaties komen, krijg je veel meer zelfvertrouwen. Na mijn gouden medaille in Turijn hoopte ik daarna ook in de wereldbekers goed te rijden. Toen ik daar ook de finale haalde, wist ik dat het niks met geluk had te maken. Ik vond het fijn dat ik niet eenmalig gepresteerd had.”

Springen
Voor het WK wil ze zichzelf in ieder geval niet te veel druk opleggen. Want, zegt ze, dan komen de prestaties makkelijker. En als het dan ook nog goed in haar koppie zit, komen de resultaten vanzelf. “Ik moet gewoon de leiding nemen en aanvallend rijden. Dan kom ik het verst. Ik bekijk het per rit en dan zie ik het wel.”

Van zenuwen heeft De Vries weinig last, behalve als haar vriend Daan Breeuwsma in actie komt. “Dan sta ik helemaal te springen, dan ben ik blij dat ik dat niet met mijn eigen rit heb, haha!”

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Aflossingsploeg tankt vertrouwen in Dresden


Foto: Hank Prinsen

Nieuws
05 feb 310

De Nederlandse relay vrouwen eindigden in Dresden voor de vijfde keer in evenzoveel World Cups op het podium. Eindelijk kreeg de ploeg het goud omgehangen.

Drie keer zilver en een keer brons, dat was de oogst tot nu toe voor de Nederlandse vrouwen op de aflossing. In hun vijfde finale van het seizoen beloonden de Nederlandse vrouwen zich met een eerste plaats.

“De laatste keer dat we een World Cup wonnen, was ook hier in Dresden”, herinnert Yara van Kerkhof zich. “In die finale in 2013 reden we op achterstand, maar gingen ze voor ons onderuit. Dat we het hier op eigen kracht doen, geeft veel meer voldoening.”

Alles klopte in de finale voor de Nederlandse vrouwen. Waar de Canadese ploeg als snel tot achtervolgen was veroordeeld, drongen de Italiaanse vrouwen tot het einde aan, maar Lara van Ruijven, Rianne de Vries, Yara van Kerkhof en Suzanne Schulting gaven geen krimp.

Van Kerkhof: “Het was een hele goede rit. We wisselden zonder fouten en wisten de snelheid tot het einde vast te houden, daardoor kreeg Fontana in de slotfase geen kans om Suzanne voorbij te komen.”

Schulting behaalde amper een uur na haar eerste individuele World Cup-zege ook haar eerste goud met het team. “We waren hier de beste deze week”, aldus Schulting. “Het was onze plicht hier te winnen. De Koreanen waren hier niet met hun beste ploeg, maar we hadden hier graag tegen hen gereden.”

Volgende week rijden de Nederlandse vrouwen nog de laatste World Cup van het seizoen in Minsk, daarna gaat de blik op het WK in Rotterdam als alle teams op topsterkte aanwezig zijn. Van Kerkhof: “Volgende week nog één keer oefenen en dan gaat het om het echie in Ahoy.”

 

Posted in Uncategorized | Leave a comment

De Vries verovert in Minsk opnieuw zilver (schaatsen.nl)


Foto: Huub Snoep

Nieuws
12 feb 2017

Shorttrackster Rianne de Vries heeft zondag bij de wereldbekerwedstrijden in Minsk genoegen moeten nemen met zilver op de 1000 meter. De 26-jarige Nederlandse lag het grootste deel van de race aan de leiding, maar zag in de slotfase de Chinese Han Yutong binnendoor voorbijsteken. Het brons ging naar de Japanse Sumire Kikuchi.

Voor De Vries betekende het haar tweede individuele eremetaal in een week tijd. Vorige week veroverde ze zilver op de 1500 meter bij de wereldbekerwedstrijden in het Duitse Dresden. Dat was haar eerste individuele medaille.

 

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Rianne de Vries verbaast zichzelf: ‘Dit is bizar’ (schaatsen.nl)


Foto: Arno Hoogveld

Nieuws
07 nov 2016 893

Met zilver op de aflossing en een zesde plaats op de sprint steeg Rianne de Vries boven zichzelf uit in het eerste wereldbekerweekeinde. Het meest verbaast daarover was de 25-jarige Friezin daarover zelf. “Dit is bizar, niet wat ik verwacht had.”

Toch had De Vries het in de trainingsweken voorafgaand aan de wereldbeker in Calgary wel kunnen zien aankomen. De trainingsrondjes op het snelle ijs van de Olympic Oval gingen als maar harder. Tijden die ze nog nooit eerder op de klok had gezet. Maar zelfvertrouwen, daar ontbreekt het nog wel eens aan.

In de aflossingsfinale zondag was daar weinig van te merken. De Vries verving Jorien ter Mors, die zich bij de start van de 500 meter aan haar lies had geblesseerd. In een race waarin de Zuid-Koreaanse vrouwen naar een wereldrecord snelden en Nederland de enige ploeg was die kon volgen, had ze niet in de gaten dat het zo hard ging.

Ontspannen naar zilver

“Het voelde heel ontspannen. Het verraste me al dat die Hongaarse vrouwen niet eens mee konden”, aldus De Vries, die met de ploeg naar het zilver en een Nederlands record schaatste. “We hebben een mooi team met vier sterke meiden en nu kom ik er ook aan.”

De Vries, die in Calgary pas haar tweede individuele notering in de top acht neerzette, wijt haar succes in de eerste wereldbeker vooral aan het sleutelen aan haar materiaal en schaatstechniek. Zo verving ze haar schaatsschoenen en ijzers. “Ik kan veel meer hangen in de bocht. Vaak was ik een beetje bangig. Soms vergeet ik het even en dan merk ik dat ik gelijk stil sta. Als ik ‘m plat gooi kan ik zoveel meer snelheid maken.”

Vijf vrouwen stonden in Calgary in A- en B-finales en er waren drie individuele medailles voor Suzanne Schulting en Yara van Kerkhof. Het zorgde voor een positieve sfeer in de ploeg. “Je wordt meegetrokken in het succes van de anderen. Met de dames zijn we het niveau flink aan het opkrikken”, zo stelt De Vries.

 

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Rianne de Vries rekent af met het verleden (LC.nl)


 

    Rianne de Vries wordt gefeliciteerd door coach Jeroen Otter. FOTO EPA Rianne de Vries wordt gefeliciteerd door coach Jeroen Otter. FOTO EPA

      Grootste verrassing op het EK shorttrack was Rianne de Vries. De inwoonster van Aldeboarn werd vierde in de eindrangschikking, pakte tussendoor de titel op de 500 meter en brons op de relay.

      Van Rianne de Vries werden nooit wonderen verwacht. Jarenlang stond ze in de schaduw van Jorien ter Mors en sinds de tiener Suzanne Schulting langzaam maar zeker uitgroeit tot het boegbeeld van het Nederlandse shorttrack is dat niet anders. De Vries was en is altijd van enorme waarde in de aflossingsploeg, maar voor het individuele toernooi lag de wereld nooit echt wakker van de dame die 26 jaar geleden werd geboren in Luinjeberd.

      Eigenlijk, zei De Vries vorig jaar in de Leeuwarder Courant, eigenlijk is ze soms te lief voor shorttrack. Shorttrack, een sport waar schaatsers met ware doodsverachting zich soms opdringen aan de concurrentie. Of als acrobaten door de bocht vliegen. Of als stuntmannen/vrouwen naar de finish glijden.

      De bescheiden De Vries twijfelde soms echt of ze hier wel het juiste type voor was. Anders dan bijvoorbeeld haar vriend Daan Breeuwsma – met wie ze samenwoont in Aldeboarn – en diens kompaan Sjinkie Knegt en ook Suzanne Schulting, kan De Vries al nerveus worden van de startlijst. Als ze daar de regerend wereldkampioene op zag staan, schrok ze al. Als zij moest racen tegen een concurrente die haar al eens had verslagen, werd ze een tikkeltje onzeker. Rianne de Vries was in elk geval het type dat zichzelf al snel minder vond dan de rest.

      Een week geleden, op de tweede zondag van 2017, werd dat nog eens onderstreept op het NK shorttrack in Amsterdam. Suzanne Schulting werd zonder noemenswaardige oppositie nationaal kampioene, Yara van Kerkhof tweede en Rianne de Vries geruisloos derde. Op ruime afstand zelfs van die twee. Maar niemand die daar moeilijk over deed. Het was zoals het altijd was.

      Tot dit weekeinde in Italië. Tot zaterdag in Turijn. Tot de 500 meter van eergisteren. Ze won die afstand op een manier die bovenstaande constateringen compleet tegenspreken. Rianne de Vries won haar eerste grote, individuele hoofdprijs alsof het de gewoonste zaak van de wereld was. Alsof ze dat al jaren deed. Alsof ze gewend was de rest te ringeloren. Het was bovendien een primeur. ,,De skiedsrjochter sei tsjin my dat dit foar it earst in offisjele titel is. Ik bin der grutsk op.’’

      Maar juist met bovenstaande constateringen in het achterhoofd kun je ook zeggen: Rianne de Vries rekende in Turijn af met haar verleden. In Turijn bleek dat De Vries veel meer in haar mars te hebben dan de vaste volgers altijd hebben gedacht. Ze was brutaler dan ooit. Feller ook. Toonde zelfvertrouwen van een ware kampioene. Stond kopposities niet meer af. Na dag 2 was ze zelfs tweede in het tussenklassement, op kleine achterstand van leidster Arianna Fontana. Het verschil was slechts zes punten.

      Op dag drie ging het toch mis. Rianne de Vries verspeelde haar podiumplaats omdat ze in de kwartfinale een riante positie verspeelde. ,,Dat wie miskien wer de âlde Rianne’’, zei ze daarna bij de NOS. ,,Ik hie winne kind. It wie gewoan in domme race.’’ In de superfinale, de slotafstand, hoopte ze op een klein wonder, maar de tank bleek na de eerste tussensprint leeg. Waardoor ze zichzelf terugvond op de vierde plaats.

      Gezien De Vries haar staat van dienst is dat nog steeds een fantastische prestatie. Er werd dit weekeinde namelijk een hoofdrol verwacht van Schulting, maar die beleefde een horrordriedaagse. Aan het einde van een sportief belabberde zaterdag ging ze ook nog eens onderuit waarna ze met een schouderblessure naar het ziekenhuis moest. Gevreesd werd voor een breuk, maar er bleek niets aan de hand. Eenmaal terug in het atletenhotel werd Schulting echter ziek. Ze werd overvallen door misselijkheid en koorts waardoor ze veel moest overgeven.

      Toch verscheen Schulting gisteren nog aan de start van de relay omdat de reserve Tineke den Dulk last had van haar enkel. Schulting offerde zich op. Huilend vertelde ze gisteravond dat ze haar teamgenoten niet wilde laten zakken. Het leverde brons op en dat was gezien de omstandigheden het hoogst haalbare.

      Bondscoach Jeroen Otter had genoten van De Vries. Hij probeerde de verandering van haar in woorden te vangen. ,,We hebben wat aan het materiaal veranderd en dat pakt goed uit. Ze traint hard en met volle overgave. En ze is heel sterk in het krachthonk. Maar de keuze van het materiaal geeft net wat meer rust in haar slag. En je ziet dat dat zich nu uitbetaalt.’’

      De Vries roemde vooral de sfeer en het niveau van haar teamgenoten. ,,Ik tink dat it oan it team leit. Wy binne mei fjouwer fammen. En Jorien Ter Mors traint ek faak mei. Fernimst dat wy allegear hieltyd sterker wurde en ús oan elkoar oplûke. Dat is hiel moai.’’ De prestaties in de laatste World Cups hielpen ook, zei ze. In het Zuid-Koreaanse Gangneung werd ze onlangs vierde op de 1000 meter. ,,Myn selsfertrouwen wie net sa grut en is no folle better. Ik gean mear ûntspannen myn ritten yn en besykje der fan te genietsjen. Dêrmei groeit it fertrouwen ek.’’

       

      Posted in Uncategorized | Leave a comment

      Rianne de Vries wint goud op 500 meter shorttrack in Turijn (De Volkskrant)


      Rianne de Vries (vooraan) op de 500 meter in Turijn.Rianne de Vries (vooraan) op de 500 meter in Turijn. © ANP

      Rianne de Vries wint goud op 500 meter shorttrack in Turijn

      Rianne de Vries heeft op de Europese kampioenschappen shorttrack in Turijn verrassend goud gewonnen op de 500 meter. ‘Ik heb mezelf onderschat.’ De Vries maakte in de aanloop naar de finale van de 500 meter al indruk. In zowel de kwart- als de halve finale nam ze zodra het startschot geklonken had de koppositie en gaf die niet meer af.

      In de finale zette ze in op dezelfde strategie. ‘Ik ben niet goed in inhalen.’ Maar in de slotrace kreeg ze wel meer weerstand te verduren. Met name thuisfavoriet en meervoudig olympische medaillewinnares Arianna Fontana zette de Nederlandse onder druk. De Italiaanse nam daarbij net iets te veel risico en kwam ten val. Daarna kon De Vries haar leidende positie vasthouden. ‘Ik had wel verwacht dat ze zou komen en toen ze viel dacht ik: en nu doorrijden.’

       

       

      Ik wilde echt geen vierde worden, maar uiteindelijk heb ik gedaan alsof het een kwartfinale was

      Rianne de Vries

      Bondscoach Jeroen Otter had haar voor de finale op het hart gedrukt nog niet aan de medailles te denken, maar zich enkel en alleen te richten op een goede race. Die aanwijzingen had ze nodig. ‘Ik wilde echt geen vierde worden, maar uiteindelijk heb ik gedaan alsof het een kwartfinale was.’ Die benadering werkte zo goed dat ze, oen ze als winnares over de finish kwam, het even duurde voordat ze besefte dat ze kampioen geworden was.

      Ze had een afstandszege zelf nooit verwacht. ‘Ik schat mezelf niet zo hoog in’, gaf ze toe. Meer kansen had ze toegedicht aan haar ploeggenotes Yara van Kerkhof en Suzanne Schulting, zelfs al had Otter haar vlak voor het toernooi nog moed ingesproken. ‘Je kan de finale halen. Het maakt niet uit op welke afstand’, had hij gezegd.

       

      Hoogtepunt

      Het is het voorlopig hoogtepunt in de loopbaan van de 26-jarige De Vries, die al wel één andere internationale gouden medaille op haar palmares had staan. Die haalde ze met de aflossingsploeg op het EK van vorig jaar in Sotsji. ‘Voor mij zijn die titel en deze even belangrijk.’ Haar individuele resultaten bij eerdere EK’s verbleken bij het goud van Turijn, haar beste uitslag was tot zaterdag de 11e plek op de 1.500 meter in 2014.

      Op het EK in Turijn tellen de afstandstitels voor het eerst officieel mee en gaan de winnaars als kampioenen mee in de annalen van schaatsbond ISU. ‘Het is een historische medaille. Ik ben de eerste Europese kampioene op de 500 meter.’ Tot dit jaar werden alleen de winnaars van het totaalklassement erkend. De afstandszeges hadden informeel, onder de schaatsers zelf, al wel langer de status van titel.

       

      Behalve op de 500 meter was De Vries ook redelijk succesvol op de 1.500 meter. Daar won ze de B-finale. Door beide resultaten staat ze na twee van de vier finales op de tweede plek in het tussenklassement, achter Fontana. Dat biedt perspectief voor de slotdag van het EK. ‘Ik ga er morgen nuchter in. Ik weet dat ik dan het beste rijd.’

      De Vries heeft met haar uitstekende optreden het stokje overgenomen van Suzanne Schulting als kopvrouw van het Nederlandse team. Schulting gold voor het toernooi als de oranjetroef, maar kende op de eerste finaledag van het toernooi veel tegenslag. Ze stelde op de 1.500 meter teleur met een vierde plaats. Daarna liep ze op de 500 meter tegen een straf op waardoor ze op die afstand puntloos bleef.

       

      De grootste tegenvaller voor de 19-jarige kwam vervolgens tijdens de aflossingswedstrijd. Ze kwam in de laatste ronde ten val en belandde hard op haar linkerelleboog. Hoewel na afloop van de wedstrijd de fysieke schade beperkt leek is ze ter controle naar het ziekenhuis gebracht. Daar is niets van een breuk geconstateerd. De woordvoerder van de schaatsbond laat weten: ‘Geen breuk. Nu even aankijken of de pijn zal zakken met een pijnstiller.’

      De ploeg haalde ondanks de val wel de finale omdat de Russische ploeg met een straf uit de uitslag werd geschrapt. Op zondag staan de finalerondes van de 1.000 meter en de aflossing op het programma.

       

      Posted in Uncategorized | Leave a comment

      De Vries stunt met Europese titel shorttrack op 500 meter (AD.nl)


      Rianne de Vries

      Volledig scherm

      Rianne de Vries © Foto: SCS/Soenar Chamid

      De Vries stunt met Europese titel shorttrack op 500 meter

      UpdateRianne de Vries is op het EK shorttrack in Turijn Europees kampioene op de 500 meter geworden. De 26-jarige schaatsster toonde zich in de finale op sensationele wijze de sterkste. Ze ging vanaf de start meteen aan kop.

      Na een aantal ronden leek De Vries toch voorrang te moeten verlenen aan de Italiaanse favoriete Arianna Fontana. De vijfvoudig Europees kampioene ging echter bij haar poging om De Vries te passeren hard onderuit, waarna de Nederlandse alsnog de koppositie wist vast te houden tot aan de finish.

      Door haar eerste EK-zege op deze afstand staat De Vries nu tweede in het tussenklassement, met zes punten minder dan Fontana. De vertrouweling van bondscoach Jeroen Otter won eerder op de dag de B-finale op de 1500 meter. Titelkandidate Suzanne Schulting, vorig jaar derde bij het EK, is door een vierde plaats op de 1500 meter en een diskwalificatie in de halve finales op de 500 meter na de eerste finaledag kansloos voor de Europese titel.

      De Vries staat in de shorttrackwereld niet echt bekend als een sprintster. In Turijn bewijst ze echter ook op het kortste nummer uitstekend te kunnen presteren. Vrijdag won ze al haar serie op de 1000 meter. Zondag volgen op dat onderdeel de kwartfinales.

      De Vries pakte vorige week bij het NK brons in het eindklassement. Ze eindigde op alle vier de afstanden ook op de derde plek. Bij het EK vorig jaar in Sotsji behaalde De Vries goud met de Nederlandse aflossingsploeg op de 3000 meter.

      ‘Grote verrassing’

      ,,Het is voor mij een grote verrassing”, vond ook De Vries zelf. ,,Het halen van de finale was dat al. Vooraf zat ik in de headbox, Jeroen (Otter, bondscoach) kwam langs en zei: ik weet wat je denkt: dit is een finale, je bent zenuwachtig, je weet dat je een medaille kunt pakken. Maar zo mag je niet denken. Zie het als een kwartfinale. Dat deed ik. Vervolgens won ik, en dacht ik na de finish: O ja, dit was een finale!”

      Otter zag dat De Vries eindelijk eens overtuigend was van haar kansen. ,,Ze onderschat zichzelf vaak”, vindt de bondscoach. ,,Ik zeg weleens: als je aan de start staat, 50 procent zit dan bij een sporter tussen de oren en 50 procent is mentaal.”

       

      Posted in Uncategorized | Leave a comment